Afdaling van de Ourthe 2011

klik hier voor de foto's

De Ourthe,

Wij (René en ik Rita) gingen voor het eerst mee naar de Ourthe voor de afdaling.

Wij hebben speciaal vrijdags vrij genomen om met Petra , Caryna, Christa, Ernst, Leonie, Leo en Marinus samen te gaan rijden.

Met veel zin gingen we vrijdag onze auto de C5 van René inpakken, maar toen we gingen tanken begon de ellende. René hoorde een raar geluid en we besloten dat we even naar de dealer gaan om te kijken wat dat is, daar aangekomen werd ons verteld dat de lager van de versnellingsbak niet meer goed is en het niet verstandig is om ermee naar België te gaan. Dat was even balen maar nog niet zo erg want ik heb de Twingo nog en besloten we naar huis te gaan , spullen over te zetten en met die te gaan rijden. Zo gezegd , zo gedaan.

Marinus zou met ons meerijden tot Schoonhoven bij Petra waar wij afgesproken hadden om ons te verzamelen.
Nou bij Petra aangekomen gingen we alles bespreken wie met wie meerijd en Caryna ging met ons mee in de auto en de reis kon beginnen.

Na een uurtje rijden op de snelweg hoorden we ineens een raar geluid en ik dacht nee hè dat zal toch niet!  Wij bellen met de rest en de eerste parkeerplaats stopten we, maar we konden niets zien en of vinden en besloten om het nog een keer te proberen, dus weer de snelweg op.
Maar ja het geluid was het zelfde en ging niet weg en weer stopten we op een parkeerplaats.
Daar besloten wij (René en ik ) om terug te gaan wat de rest eigenlijk niet goed vond , zei hadden allemaal het lieve idee hoe wij toch met zijn allen daar konden komen want  die spullen van ons konden wel in een andere auto en als we inschuiven konden we gewoon meerijden en op de
 terugweg wel weer de auto op pikken maar ik had het doen al helemaal gehad en wilde gewoon met mijn auto naar huis. Toen dacht ik eraan dat thuis nog een auto staat, die van mijn schoonvader die is een maand in Spanje dus die zou ik kunnen meenemen en dat besloten we dan ook te doen.

Met dikke tranen van mij begonnen René en ik aan de terugreis, ik had het al helemaal gehad en de pest erin. In Gouda aangekomen gelijk mijn auto al vast naar de garage gebracht en die auto van mijn schoonvader opgepikt en weer alle spullen overge laden. Nou van mij had het in op moment niet meer gehoeven maar René was nog steeds van overtuigd dat we er gewoon heen moesten gaan en we hadden dat ja ook aan alle anderen beloofd. Dus daar gingen we weer , snelweg op en rijden.

Maar zo als het lot het wil gebeurde het!  Nou Pech in de Ardennen . De auto wilde dus ook niet meer en met moeite kwamen we de heuvels op. Gelukkig waren we in de buurt van het huisje en haalden we het wel maar ik was op van de stress. Iedereen was blij dat we er toch waren en ze hadden zelfs een bed voor ons geregeld. Dat was leuk en lief en ze vonden het ook sneu dat je op 1 dag met 3 auto’s pech hebt. We gingen gelijk even een wandeling maken in het bos even rust en de hemel was bezaaid met sterren en super leuk om te zien. Terug bij het huisje het gelijk wat alcohol tot  me genomen en ik denk een beetje te veel, want nog iets later heb ik de wc geknuffeld maar ja dat had ik even nodig. 

Zaterdag hebben we lekker voor ons doende uitgeslapen en toen we beneden kwamen waren er al broodjes en croissants gehaald en gingen we met zijn allen ontbijten.

Daarna met zijn allen boodschappen doen in de supermarkt en op de terugweg gingen we nog even een wandeling maken. Op een palenpad of hoe dat ook heette gewoon zo een pad van palen en er omheen moeras.
Het was best een leuke omgeving alleen de terugweg naar de auto was minder want ik weet niet precies wie, maar iemand besloot om van de weg af te wijken en dat werd een zware terugweg voor mij, want je moest op bollen gras gaan staan om geen natte voeten te krijgen en als je dan nog last heb van je rug is dat niet prettig en op het laatst had ik ook zeiknatte schoenen.
Maar ondanks dat alles hebben we vele leuke foto’s gemaakt en veel gelachen .

Terug bij ons huisje gingen we in de tuin een kampvuur opsteken om te barbecueën.
Dat was echt super en we hebben er de hele avond /nacht buiten gezeten en lol gemaakt het was wel koud, min 6 of zo maar reuze gezellig. 

En dan zondag, de dag van de afdaling. Ik en René hadden al besloten om het niet te doen want ik had last van mijn rug en zag het echt niet zitten.
We gingen erheen en Ernst, Bert en Frank zouden te water gaan. Alleen Ernst was zijn cap vergeten en het was toch best koud om zonder te moeten gaan. Maar toevallig had Leo in zijn auto nog een lekker warme bontmuts en die ging Ernst dan maar gebruiken ,dat zag er echt leuk uit. En wij en de rest gingen lekker aan de koffie ergens daar op een terras pakken , waar wij van het heerlijke weer gingen genieten.
Toen was het tijd om vast snel terug naar de plaats waar onze helden eruit zouden komen om dat op film en foto vast te leggen. Nou Ernst was de eerste en heeft het in een super tijd gedaan vond ik, dat doe ik hem niet zo maar na. Maar ook Bert(met rugzak) en Frank (met kerstmuts)hebben het keurig gehaald.

Nou volgend jaar ga ik er wel in dat is zeker, want ik vind het toch wel iets hebben en je moet het toch minimaal 1 keer gedaan hebben.

Toen we weer bij ons huisje waren gingen we met ze allen opruimen en eten er was genoeg over van de dag ervoor en we hebben ook nog patatjes gebakken en dat vond iedereen wel lekker.

De terug reis is gelukkig goed verlopen we reden achter Leo aan zo zaten we uit de wind en konden we goed de heuvels over komen.

Ik vond het een super weekend wat ik achteraf niet had willen missen ondanks dat het voor ons niet zo leuk begon. Als het aan mijn lag zo ik zo weer willen.

Nou dit is mijn verhaal van de eerste keer naar de Ourthe.

Rita Vermeulen